EEN MEEDENKENDE, ZELFSTURENDE, MUZIKALE HIGHTECHSLEE

 

Een groot contrast, onze eerste slee - een zwaar Noors exemplaar van eikenhout, inmiddels bijna veertig jaar oud - en onze nieuwste aanwinst. 

Ik schafte dit seizoen een Oostenrijkse Danler-langeafstandslee aan, vervaardigd uit metaal en kunststof, gemonteerd op kantelbare ski's. Door de handlebar naar rechts of links te bewegen, kantelen de ski's enigszins en verandert je slee iets van koers. De basket (het laadvlak) blijft daarbij horizontaal. Het kan je veel ellende besparen als je op een zijwaarts hellende trail vlak langs bomen gaat. Met deze slee is de kans die bomen te ontwijken groter dan met een traditionele slee, en dat geeft hoop. Met het raken van bomen heb ik voldoende ervaring......

Een andere bijzonderheid van de slee is het muzikale karakter. De doodse stilte van de omgeving wordt af en toe doorbroken door heel bijzondere geluiden die worden voortgebracht door deze hightechslee.

 

Vele honden maken licht werk

De langeafstandstraining vindt plaats met de Danlerslee die daartoe beladen wordt met 35 kg ‘ballast’. Dat gewicht komt overeen met de op de slee mee te nemen bagage tijdens de Polar Distans langeafstandswedstrijd. Deze wordt gelopen in de week van 9 maart aanstaande en gaat over ruim 300 kilometer.

Van twee teams van zes honden zijn we een tijdje terug overgestapt op een wedstrijd-negenspan en een oefen-vierspan met oude en jonge honden. Van zes naar negen honden ervaar ik als een grote overgang qua lengte, van ruwweg acht naar dertien meter lengte voor de slee. Onze ‘eigen trail’ heeft vanwege de aanwezige stronken, bomen en boompjes en de vele bochten veel sneeuw nodig om er veilig over te kunnen sleeën met een team van die lengte. Vanwege de laatste, dagenlange, sneeuwval is dat mogelijk.

 

Trailbenamingen

De trails achter ons huis zijn puur ambachtelijk.

Ze zijn per slot van rekening eigenhandig, lopend op sneeuwschoenen, gemaakt. Ze sluiten aan op het sneeuwscooternetwerk en op de trail van een Zweedse musher. Om te weten waar we het over hebben, zijn er trailnamen ontstaan.

Zo gaan we over Het Veldje via De Uitgaande Trail naar De Boskaptrail. Dan rechtsaf over Het Moerasje, linksaf De Loodmijntrail naar De Bäverleden op, dan over Het Open Stuk, via De Berkenbostrail naar Het Kruispunt. We steken daar de Svanöveg over en gaan de langeafstandstrail voor sneeuwscooters, De Bäverladen, op, richting Fjellsikten.

Terug volgen we het scooterspoor De Bäverladen tot aan Onze Weg, gaan linksaf richting huis, slaan ongeveer een kilometer voor ons huis linksaf en gaan via De Steile Perceelsgrens weer naar Het Moerasje, vervolgens rechtsaf De Loodmijntrail naar huis op, waarbij we al dan niet via De Paralleltrailtjes gaan. Via De Bosbessentrail, Het Heuveltje en Het Veldje komen we weer in de speelwei terecht.

 

Boompjes sprokkelen

We houden niet van sprokkelen van takjes of takken, wij sprokkelen boompjes. Vlak voor de sneeuw viel kwam mijn echtgenote op het idee om boompjes te gaan sprokkelen in het gebied waar De Boskaptrail doorheen loopt. 

Die naam kreeg dat gebied niet voor niets: er heeft enkele jaren geleden enorme kaalslag plaatsgevonden, hetgeen ons een goed bruikbare trail opleverde. Hier geldt de Kruifiaanse filosofie: 'Ieder nadeel heb z'n voordeel'. De sparren zijn allemaal verdwenen, slechts hier en daar staan nog wat verloren boompjes, hoofdzakelijk jonge berken. Veel liggen er geknakt op de grond. Die hebben we verzameld, verzaagd en op luchtige, driehoekige stapels gelegd. De gezaagde lengtes waren te groot om op een slee met honden ervoor te vervoeren. Zodoende hebben we het hout eigenhandig per boerenduwslee naar huis gezeuld toen er sneeuw lag. Dat soort sleeën zie je nogal eens bij boerderijen. Zelfgemaakt, met als glijders een paar oude ski's. De honden hebben gelukkig van deze concurrentie niets gemerkt.....

Vrouw zoekt boer

Of hier een boer is die een vrouw zoekt is me niet bekend, wel een vrouw die een boer zoekt. Deze vrouw uit het TV-programma ‘Vrouw zoekt boer’ is een boerendochter uit midden Zweden die, naast het boerenwerk, met sledehonden werkt.

Ze deed mee aan de Amundsen race 2008, een wedstrijd over 400 kilometer van Östersund (Zweden) naar Røros (Noorwegen). Gedurende die wedstrijd bedachten de TV-makers dat ze haar voor opnamen nodig hadden. Ze aarzelde geen moment, stapte uit de race en liet zich uitgebreid interviewen en filmen. We zijn er nog steeds niet achter of het een sledehondenminnende boer heeft opgeleverd.

 

Hyls Heeringa

Hoting, Zweden

 

Begin februari: Dag en nacht -20° C. Voortdurend sneeuwval.

15 – 2- cm nieuwe sneeuw op onze met sneeuwschoenen getreden trail.

 

Elke dag trailbreken met een 8- of 9-span.

 

Een "krakeling" van 6 km is tevens een oefening in singel lead met een 9-span.