Siberian Husky Klub voor Nederland 

Als de geboorte van een nest maar ergens op internet te vinden is, kan nu ook een beginnend fokker of iemand die geen bekendheid geniet van shows of werkproeven een aanvraag uit het buitenland krijgen, en dat kan dan heel goed gaan om 'gewoon' een fijne huishond. Meer fokkers dan vroeger zullen dus geconfronteerd worden met de vraag of ze een pup willen exporteren. Als je daarmee voor de eerste keer in aanraking komt, vraag je je misschien af waar je allemaal rekening mee moet houden. In deze Raad en Daad enkele tips.

Het eerste dat je je als fokker altijd afvraagt als iemand je benadert voor een pup is: zou dit een goede baas voor een van mijn pups kunnen zijn? Dat is lastig te beantwoorden als het om onbekenden gaat. Maar bij mensen wonend in Nederland is een 'sollicitatieprocedure' met persoonlijk contact in de regel goed mogelijk. Bovendien valt er desgewenst ook makkelijk wat te checken als je dat zou willen. Maar hoe verder de belangstellende pupkoper woont, en hoe onbekender je bent met zijn omgeving, hoe moeilijker het wordt om in te schatten of je pup het bij hem of haar goed zal hebben. Vaak verloopt het contact voor een groot deel ook nog per e-mail. En ook de taal kan nog een extra bemoeilijkende factor zijn in de internationale communicatie.

Misschien kun je via de Nederlandse rasvereniging en de rasvereniging in het land waarin de aspirant

puppykoper woont toch enige referenties inwinnen.

Met enig geluk echter is de afstand te overwinnen en kunnen ook buitenlandse pupkopers langskomen. Dan kun je de mensen tenminste ook bekijken in hun omgang met de honden. Persoonlijk kennismaken zou je natuurlijk ook als voorwaarde kunnen stellen.

De Raad stimuleert Nederlandse fokkers om met de pupkopers altijd een koopovereenkomst te sluiten. Met buitenlandse pupkopers zou dat natuurlijk even waardevol zijn voor de beide partijen. Let daarbij op dat het bij de toelichting of vertaling voor iedereen duidelijk is wat het contract inhoudt.

Als je tot overeenstemming bent gekomen zal de pup op zeker moment vanuit het Nederland naar het land van bestemming gaan. Twee vragen komen dan op: hoe gaat de pup reizen en wat is er nodig om de grens van zijn nieuwe vaderland over te komen? Hoe gaat de pup reizen? Hopelijk kunnen de pupkopers het hondje komen ophalen en gaat de reis per auto. Voor een bestemming die te ver afligt, wordt meestal gekozen voor een vliegreis. Een enkele keer, afhankelijk van de bestemming, de maatschappij, de gezagvoerder en de maat van de pup is, als de bezitter zelf meereist, vervoer in de passagiersruimte toegestaan. Meestal echter zal het bagageruim de plek zijn waar de hond tijdens de reis moet verblijven. Onafhankelijk van of de eigenaar meereist of dat de pup alleen vliegt, zal de pup dan worden vervoerd in een speciale reiskennel die bij de maat van de hond moet passen. Laat je bij aankoop daarvan goed adviseren, want de maat luistert nauw: te klein leidt tot problemen omdat streng wordt gelet op dierenwelzijnregels. Er bestaan diverse gespecialiseerde bedrijven die service bieden bij vervoer van dieren, maar ook bij de luchtvaartmaatschappijen zelf is nuttige informatie te vinden.

Grenspapieren

In de Europese Unie gelden de Europese regels. De pup moet gechipt zijn en over een Europees paspoort beschikken. De chip krijgt de pup van de Raad van Beheer en het paspoort koop je bij de dierenarts, bij de eerste enting van de pups. Normaal gesproken moet een hond tegen rabiës (hondsdolheid) zijn ingeënt voor hij een ander land binnen mag, maar voor pups onder de drie maanden geldt in veel landen een uitzondering. Dan volstaat een verklaring dat de pup tot aan de reis is opgegroeid op de geboorteplek en niet in contact is geweest met dieren die mogelijk besmet waren met rabiës.

De EU-leden Engeland, Ierland, Zweden en Malta hebben aparte invoerregels. Gaat een pup die kant op, maak dan een extra studie van de importbepalingen. De invoerregels zijn te vinden op bijvoorbeeld de website van het Landelijk Informatiecentrum Gezelschapsdieren LICG: www.licg.nl. Kijk bij Thema's op Dier en vakantie / Dier mee op vakantie.

Als de pup naar een land toegaat dat niet tot de Europese Unie behoort, zal meestal een rabiësenting nodig zijn. Dat betekent dat je de pup wat langer moet houden, want hij kan pas op de leeftijd van drie maanden gevaccineerd worden en in de regel moet de enting dertig oud zijn. Als de pup langer moet blijven, vergt dat extra afspraken met de nieuwe eigenaar.

In enkele verre landen geldt de quarantaine. De vraag komt dan op je af of je dat je puppy wel wilt aandoen.

Als je de dekking en daarna de geboorte op tijd hebt aangemeld en de kosten voor de inschrijving in het Nederlands Honden Stamboek (NHSB) op tijd hebt voldaan, zal de medewerker van de Raad van Beheer langskomen als de pups tussen vijf en zeven weken oud zijn. De medewerker bekijkt het nest en voorziet de pups van een chip. In de regel krijg je voor de pups twaalf weken oud zijn de stambomen thuis gestuurd. De stamboom kun je aan de pupkoper toesturen en het door de nieuwe eigenaar bij het afhalen ondertekende registratie bewijs kan naar de Raad worden ingezonden. Als een pup naar het buitenland verkocht blijkt te zijn wordt op het bureau van de Raad automatisch het voor het land van bestemming noodzakelijke export papier aangemaakt. De nota om de kosten daarvoor te voldoen zal naar de fokker verstuurd worden.

Elk land heeft zijn eigen regelgeving omtrent de registratie van stambomen. Het is een goede service om je pupkopers te adviseren contact op te nemen met de kennelclub in hun eigen land om na te vragen op welke wijze de hond moet worden overgeschreven naar het nationale stamboek van het land.

De adressen van de nationale kennel clubs zijn te vinden op de website van de Fédération Cynologique Internationale (FCI): www.fci.be. Ook via de Links (tweede balk derde knop) op: www.raadvanbeheer.nl vind je er veel, inclusief de adressen van de Verenigde Staten en van Groot-Brittannië.

[ Home ] [ Omhoog ] [ Welkom bij de SHKN ]

Bijgewerkt op: 07 mai 2009