SIBERIAN
HUSKY'S EN NASCHOOLSE OPVANG
Wij,
Marjolein en Mariëlla, zijn werkzaam in de kinderopvang. Niet het soort opvang
met baby's, dreumesen en peuters, maar in de Naschoolse Opvang, dus voor
kinderen in de basisschoolleeftijd.
Bij ons komen de kinderen na schooltijd om te spelen met elkaar, maar ook
om te eten en zo wachten ze op een prettige manier tot de ouders klaar zijn
met werken en ze weer opgehaald worden.
Sommige
mensen vinden het zielig voor de kinderen maar, geloof ons, negenennegentig
procent van de kinderen vindt het enig!
We
doen dan ook veel leuke dingen met ze, zeker in de vakanties als de kinderen
van acht uur 's morgens tot zeven uur 's avonds welkom zijn.
Toen
er een aantal jaren geleden in een voorjaarsvakantie sneeuw lag hebben de
kinderen ritjes gemaakt op de slee, getrokken door onze honden.
Een
van de dingen die de kinderen altijd heel leuk vinden is een boswandeling
met twee van onze husky's die het meest geschikt zijn voor de kinderen,
Eskimo en Bear.
Alvorens we gaan, krijgen de kinderen uitgebreide instructies over wat wel
en niet kan met de honden, zoals: loslaten als je 'm niet meer kan houden, de
kleintjes mogen alleen met ze lopen onder begeleiding van een leidster,
niet met je handen aan de lijnen komen, niet schreeuwen en rondrennen in
de buurt van de honden, niet rennen mét de honden, enzovoort.
Wat de honden allemaal kunnen en waar ze oorspronkelijk voor gefokt zijn, dat
weten de meeste kinderen inmiddels allemaal wel en anders wordt het wel
doorverteld door de kinderen, die al “heel veel” van de honden weten.
Het blijft bijzonder wat ze allemaal al weten te vertellen.
Gezamenlijk
gaan we met de bus van onze opvang naar het bos en daar kan het feest
beginnen. Er is een strak schema van wie “mag”, want anders wordt het
een eindeloos gezeur van ”mag ik...mag ik nu...nu wil ik!”
Kleintjes, die met de honden
lopen worden door de leidster in de gaten gehouden en begeleid, ook worden
ze vaak geholpen door de oudere kinderen, die dan weer vol trots kunnen
laten zien hoe het moet en wat zij al allemaal weten.
En intussen wordt er honderd uit gebabbeld en gevraagd over honden; hun
eigen hond, de hond van oma en opa, hoe het nou zit met onze honden, wie is
de vader, wie is de moeder. "O, is de vader er niet, waar woont die
dan?" "O, is ie dood?" En zo babbelt het maar door.
Ondertussen worden er wat leuke groepsfoto's gemaakt en ja, ze mogen ieder apart
op de foto met de hond van hun keuze.
Vooral
de jongens vinden Bear machtig mooi en cool.
Hij
is lekker groot en dat spreekt de jongens vooral aan. Bovendien heeft hij
een lief gezicht met veel wit en lieve blauwe ogen. Top om daar mee op de foto
te gaan.
Eskimo ligt wat minder in de markt. Die heeft een wat grimmiger uiterlijk
met blauwe prikogen, maar gelukkig heeft ze ook zo haar eigen fans!
De foto's worden nog dezelfde
avond afgedrukt door een van de leidsters en de kinderen krijgen de foto
dan de volgende keer als ze weer komen. En trots dat ze dan zijn als ze
zichzelf zo met hun favoriete mooie hond op de foto zien!
We wandelen zo meestal een uur en dat gaat snel voorbij als je lekker bezig
bent. Ze leren heel veel in zo'n uur: fijn bezig zijn met elkaar, veel
communiceren en elkaar helpen. Ook het een en ander over van alles wat we
zo zien in het bos, maar uiteraard veel over honden en de omgang met honden
en in het bijzonder over deze bijzondere hondensoort.
Behalve dat de kinderen er veel plezier aan beleven, zijn het vooral ook de
leidsters die met een zeer tevreden gevoel terug kijken op een heerlijk
uurtje gezelligheid en plezier. Is het niet leuk om de kennis, die je hebt
over iets, door te geven aan de kinderen en ze zo vertrouwd te maken met de
honden?
Leuke bijkomstigheid is dat we met onze wandelingen al een aantal kinderen
over hun “hondenangst” hebben geholpen! De ouders zijn ons er dankbaar
voor!
Mariella van Garderen
Marjolein
Martius
